
Nose Shop is een absurdistische egg-popband die draait op een puur DI-signaal. Een rechtstreeks ingeplugde SPD, 8-snarige bas en baritongitaar leggen elke frequentie genadeloos bloot. Geen glans, geen parfum, geen vangnet. Hun teksten dwalen door eigenzinnige filosofie. Een college in een opslagbox. Nietzsche knipoogt, Marx mompelt, Kierkegaard zucht. De nummers worstelen met vrije wil, twijfel, metafysica en de stille absurditeit van het bestaan zelf. Het is existentialisme waarop je kunt meeknikken. Nose Shop bouwt geen kathedralen van geluid. Ze zijn kurkdroog. Geen galm. Alleen spanning, kabels en intentie. De natuurlijke vijand van shoegaze. Het ruikt naar hete circuits en ongeopende filosofieboeken. In een wereld vol overdaad onttrekt Nose Shop al het vocht.

Helen Jewett kwam tot stand dankzij een geïmproviseerde schoolworkshop met een emmer naamkaartjes. Na een paar repetities en wat gesprekken in de kroeg over de complexiteit van het bestaan, begon de band te dromen en te werken aan een positie die ze zichzelf nooit hadden durven voorstellen. Met een gedeelde liefde voor bands als Joy Division, Radiohead en My Bloody Valentine, begonnen ze nummers te maken die de genres waar ze het meest gepassioneerd over waren – postpunk en shoegaze – combineerden met een vleugje folk, electronica,
hardcore en ambient. Hun poëtische teksten, die reflecteren op existentialisme, nostalgie en de turbulentie van het moderne leven, voegen een diepgaande en evocatieve laag toe aan hun muziek en nodigen luisteraars uit in een ijzig en introspectief geluidslandschap.



